تنهایی بیشتر از همیشه داره بهم فشار میاره.ن حوصله ی ادما رو دارم نه حوصله ی خودم..صبح تا شب تنها میشینم گوشه اتاق..گاهش حرف زدن هم از یادم میره..میگم زندگی بد تا کرد باهام..دوستام تا وقتی ک نیازم داشت

از صبح 20 با این اهنگ روپلی کردم و باهاش اشک ریختم..شاید بی دلیل..شاید هم..دل بگیره دنبال دلیل نیست..گذاشتم که یادم بمونه..https://soundcloud.com/dorien_maleki/yi4dcrikhxivآسمان چشم او آیینه ی کیست...آن که چون آیینه با من روبرو بود..

شبیه هیچ وقت نیست..امسال اسفند بوی نوءی نمیاد.. بوی تنهایی و پوسیدن میاد..کاش درختا از خواب بیدار نشن، کاش زمبن دور خورشید دیگه نچرخه..کاش همه چی همینجا تمام شه..دیگه جلوتر نره..من میدونم دیگه زندگی جای قشنگی نیست..

هیچوقت روم نشد یا جرءتش رو نداشتم که اعتراف کنم که من تاحالا عاشق کسی نبودم جز هم بازی دوران کودکیم.. هرکی خواست وارد زندگیم شه با اون مقایسه کردمش..و هیچ کدوم شبیه اون نبودن..نه اخلاق نه چهره نه..من

شاید واقعا قرار نیست بهار بشه.. شاید واقعا قراره همیشه زمستون بمونه..اصلا دوساله ک زمستون نرفته.. زندگی رفته تو خواب.. قرار نیست بیدار شه.. قرار نیست بیدار شیم.. قرار نیست تغییری رخ بده..بهار دیگه نمیاد..قهره با ما و زندگیمون..اصلا اگه بیاد و ما یادمون نیادش چی؟اگه بیاد و ما دیگه فراموشش کرده باشیم ...